TEV Fransa Büyükelçiliği Burs Başvurusu | Nasıl kazandım?

Türk Eğitim Vakfı (TEV) ve Türkiye'deki Fransa Büyükelçiliği'nin Fransa'da yüksek lisans yapmak isteyen öğrencilere verdiği burs muhteşem bir fırsat. Fransa'daki masraflarınızı karşılayabileceğiniz bu bursa başvuru nasıl yapılır, bursu nasıl kazanabilirsiniz?

Sadece Fransa'da okumak için olan bu özel burs her yıl 5 öğrenciye veriliyor. Aranan kriterler 30 yaşından büyük olmamak (30 yaşında olabilirsiniz), üniversitede not ortalamasının 3 üstü olması ve İngilizce veya Fransızca bilmek (dil bilginizi TOEFL, IELTS [İngilizce için] veya DELF [Fransızca için] sınavlarını geçtiğinizi gösteren belgeler sunarak kanıtlıyorsunuz). En güzel yanı o sırada öğrenci olmanız gerekmiyor. 

BAŞVURU SÜRECİ

Yurtdışı yüksek lisans burslarının çoğunun başvuru süreci aynı oluyor. İlk başvuruda çoğu burs veren kurumların gerektirdiği belgeleri postalayarak başvuruyorsunuz. Özgeçmiş, not ortalamasını gösteren transkript, diplomalar, iki öğretim üyesinden referans mektubu, aile gelirine dair belgeler, Fransa'da okumak istediğiniz okulla ilgili bilgiler ve yazışmalarınız gibi belgeler istiyorlar. Başvururken okuldan henüz kabul almış olmak zorunda değilsiniz, okulla iletişime geçtiğinizi ve başvuracağınızı kanıtlamanız yeterli. Tabi ki mülakata kadar başvurup kabulünüzü almanız lazım ki adaylığınız sağlam olsun.

Belgeleri gönderdikten sonra inceleme aşaması oluyor ve bir aday listesi çıkarıyorlar. Benim başvurduğum sırada listede yaklaşık 15-20 kişi vardı. o listeyi topluca mail atarak mülakata çağırıyorlar. Böylece başka kimlerle yarıştığınızı görüyorsunuz. Ben listeye baktığımda çoğu kişi Türkiye'nin farklı yerlerindendi. Genellikle devlet üniversitelerinde okuyorlardı (İstanbul Üniversitesi, ODTÜ, Akdeniz Üniversitesi, Marmara Üniversitesi gibi okullar vardı listede) ve Fransa'da da devlet üniversitelerinde okuyacaklardı. Benim okuyacağım okulun business school olması yani oldukça pahalı olmasının bir dezavantaj olacağını anlamıştım. Bir de dikkatimi çeken, çoğu aday farklı bölümlerdendi. Uluslararası İlişkiler, Makine Mühendisliği, Elektronik Mühendisliği, Edebiyat şu an hatırladıklarım.

MÜLAKAT AŞAMASI

Ben başvurduğum sırada ortalamam 3.12'ydi (3.16 ile mezun oldum.) Seçtiğim bölümde (Creative Business) okumayı çok istiyordum. Fransa'ya gidip Fransızca öğrenmek daha da çok... Mülakatın okuyacağınız bölümün dilinde olacağını söylemişlerdi. Benim okulum İngilizce eğitim verdiği için mülakata İngilizce cevaplar düşünerek hazırlandım. İngilizcem oldukça iyiydi. Rahatça sohbet edip kendimi ifade edebiliyordum. Mülakata hazırlanırken kendimi nasıl tanıtacağıma, neden Fransa'da, neden o okulda ve o bölümde okumak istediğime dair yanıtlar yazıp kafamda tekrar ettim. Okulu ve bölümü zaten başvuru sırasında çok araştırdığım için çok iyi biliyordum ve her türlü soruya hazırdım. Okuyacağım bölüm kültür sanatla ilgili olduğundan sevdiğim kitapları, müzisyenleri, ressamları vs. düşünüp  not ettim. Kıyafet olaraksa siyah kot pantolon ve hafif desenli kahverengi şifon bir bluz giydim. Siyah göz kalemi dışında hiç makyaj yapmadım.

Mülakatlar TEV'in Şişli'deki binasında yapılıyor. Ben mülakatıma bana verilen saatten yarım saat önce gitmiştim, onun üstüne bir de fazladan 1 saat daha bekledim. Bazı adaylarla çok uzun sürebiliyor görüşmeler. Yine de belli olmaz, her zaman mülakatlarınıza erken gitmenizi tavsiye ederim.  Diğer adaylarla aynı anda bekliyorsunuz, biraz gergin oluyor. Kendimi O Ses Türkiye'ye katılmış ve Hadise, Murat Boz, Athena veya her kimse onların karşısına çıkıp şarkı söyleyecek gibi hissetmiştim. Sizden önceki adaylar çıkıp "Of muhteşem geçti ya. Bölümle ilgili şeyler sorcaklar sanmıştım, geçmişimle ilgilendiler. Ama çok iyi konuştum." gibi şeyler söyleyip hafiften cesaretinizi kırmaya çalışıyor veya aklınızda toparladıklarınızı alt üst ediyorlar. Hiç dinlemeyip oralı olmamanızı tavsiye ederim.

Türk Eğitim Vakfı'ndan Yurtdışı Burslar Yöneticisi Hüseyin Bey sağ olsun çok iyi bir insan. Çok yardımcı olmuştu. Kendisi beni mülakat odasına çağırdı gülümseyerek. Mülakatın başlarında da önce izin alıp fotoğraflarımı çekmişti. Kim bilir o stresli halimle fotoğraflarda nasıl çıktım? Sosyal medyada falan paylaşmadıkları için çok mutluyum.

Girdiğim ilk ciddi mülakattı, ne bekleyeceğimi, kaç kişinin olacağını hiç bilmiyordum. Dikdörtgen bir odada upuzun bir masanın etrafında 6-7 kişi vardı. O kadar kişi beklemiyordum. Çoğunluk erkekti ve 50 yaş üzeriydi. Herkes çok şık giyinmişti. Bir tane de Campus France'tan yani Fransa Büyükelçiliği temsilcisi bir kadın vardı. Daha önce Fransız Kültür Merkezi'ne gittiğimde Eiffel Bursu hakkında soru sormak için de kendisiyle görüşmüştüm.

Odaya girdiğimde önce Fransızca biliyor musun diye sordular. O sırada A2 seviyesinde biliyordum birazcık konuştum sonra rahat olmadığımı anlayınca İngilizce'ye değiştiler. 5 dakika sonra falan da konuşma tamamen Türkçe'ye döndü. Sadece Fransız kadın ara sıra İngilizce konuştu.

SORULAR 

Adaydan adaya değişiyor ama bana şöyle sorular yönelttiler:

-Neden Fransa'da okumak istiyorsun? 

-Okuyacağın bölüm ne hakkında?

-Neden okumak istiyorsun?

-Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler'den sonra neden kütür sanatı seçtin? (Bu soruyu beklediğim için güzel bir cevap hazırlamıştım)

-Boğaziçi Üniversitesi'nde Çarşamba günleri olan Klasik Müzik konserlerine gidiyor musun? (Jüriden biri benimle müzik üzerine konuşmak için Boğaziçi'nde okuyor olmamdan faz alarak başlatmıştı bu soruyu)

-Okuyacağın okul çok pahalı. Bursu alamazsan nasıl gideceksin?

-Kültür sanat yönetimi alaylı mı olur kalaylı mı? (Yani kültür sanat üzerine çalışmanın okumakla mı yoksa çalışarak mı olacağını sordu yaşlı bir amca. Onu ikna etmek için hayli zorlandım ama sonunda ikna oldu.)

İçerde en fazla 20 dakika kalmışımdır. Mülakatım çok iyi geçmişti bana kalırsa. Ancak hem Fransız kadın hem de diğer jüri üyeleri okulumun çok pahalı olmasını çok sorun ettiler ve o konuda çok üstüme geldiler. Daha sonra yine maille bireysel olarak sonuçları açıkladılar ve bekleme listesinin 1. sırasında olduğumu öğrendim. Daha önce hiç yurtdışında okuma şansı edinmemiş (ben İrlanda'da Erasmus yapmıştım) ve devlet okullarında ya da daha uygun fiyatlı okullarda okuyacak öğrencilere öncelik verdiklerini tahmin ediyorum, ki mantıklı da. 

BURS SONUCU

Çok üzüldüm ama bir süre sonra alamadığımı kabullendim. Bir şekilde ailem sağolsun Fransa'da okumaya yine de gittim. Okula başladıktan 1 ay sonra, 26 Eylül 2014'te TEV'den yine Hüseyin Bey bana ve anneme ulaştı ve bursu aldığımı söyledi!! Annemle telefonda ağlaşmalarımızı çığlıklarımızı hiç unutamam. TEV Türkiye'de eğitimin en önemli kurumlarından biri, her zaman saygı duydum. Üstüne bir de beni ve ailemi mutlu etti ya... Onlara her zaman minnettar olacağım. TEV gibi burs sağlayan, yurtdışına Türkiyeli öğrenci götüren daha çok kurumumuz olsa keşke.

BURS MİKTARI 

Bursla ilgili muhtemelen merak ettiğiniz önemli bir ayrıntıyı söyleyeyim, şu an değişmiş midir bilmiyorum benim gittiğim 2014-2015 eğitim yılında TEV ayda 492€, Fransa Büyükelçiliği yani Campus France ise 290€ veriyor. Yani toplamda 782€. Aynı zamanda yurt ayarlayabiliyorlar ve o yurdun ücretinin yaklaşık yarısını karşılıyorlar. Ev tutmaya karar verirseniz de yaklaşık 100€ ona yardım ediyorlarmış. Ben bunu iletişim bozukluğundan öğrenememiştim. Bursu alırsanız mutlaka ayrıntılarıyla bütün haklarınızı öğrenin, soru sormaktan çekinmeyin. Campus France ve TEV ile ayrı ayrı görüşmeniz gerekecek birbirlerinden sürekli haberdar olmadıkları için. Bu arada bir de Fransa'da CAF diye bir şey var. Devlet öğrencilere kaldıkları yer için maddi yardımda bulunuyor. Benim Lille'de okurken kiram 350€'ydu ve devletten 150€ geri alıyordum. Eğer Paris dışında bir şehirde okuyorsanız bu bursla paşalar gibi olmasa da geçinebilirsiniz.

Bursun tek kötü yanı TEV'in verdiği kısmın tamamını 2 yıl sonra taksitler halinde kuruma tekrar vermek zorunda olmanız. Bunun için bir taahhüt imzalıyorsunuz. Ama bunu bir sorun olarak görmemek, sizin gibi başka öğrencilerin de yurtdışında okumasına fırsat sağlamak olarak düşünmek lazım. Aslında TEV'e yardımda bulunmuş oluyorsunuz. Ayrıca imzaladığınız taahhütte her şey detaylı olmasına rağmen TEV çok anlayışlı ve yardımsever bir kurum. 2 yıl sonra iş durumunuz iyi değilse, parayı henüz geri ödeyemeyecek durumdaysanız, bir şekilde konuşup daha sonra ödemek içni anlaşabileceğinizi tahmin ediyorum.

Ocak-Şubat ayına kadar bu burstan yararlandım. Daha sonraysa yine yedekten Jean Monnet bursunu kazandım! Hem okul masraflarını karşılaması hem de aylık çok daha fazla para vermesi (ve bu parayı sonra geri ödemek zorunda olmamam) hem de prestiji nedeniyle muhteşem bir burs olması nedeniyle TEV burs hakkımı yarıda keserek Jean Monnet bursunu kabul ettim. Yaşadığım en büyük mutluluklardan, bana verilen en büyük fırsatlardan biriydi. Fransa'daki eğitim hayatımı daha da kolaylaştırdı ve ailem üzerindeki yükü inanılmaz azalttı.

Ama TEV bursunun da öğrencilere yepyeni kapılar açtığı ve onun da çok iyi bir burs olduğu gerçeğini göz ardı etmeyelim. Hele de şu an Jean Monnet bursunun darbe girişiminden sonra Ağustos ayında durdurulduğunu ve hala geri gelip gelmeyeceğine dair bir haber olmadığını düşününce TEV Fransa Büyükelçiliği bursu elde kalan yegane fırsatlardan biri.

Fransa'da okumak için başvurduğum 3 bursun 1'inden direk kabul aldım, diğer ikisinden önce beklemede olup sonra aldım bursu. Hem şanslı hem şansızım. Ama şimdi düşününce her şey benim için en iyi olacak şekilde sonuçlandı çünkü 3 farklı kurumun (TEV, Campus France ve Avrupa Birliği Bakanlığı) bursiyeri olmuş oldum. 

2017 başvuruları 31 Mart'a kadar. TEV - Fransa Büyükelçiliği Yurtdışı Yüksek Lisans Bursu ile ilgili daha ayrıntılı bilgiye şuraya tıklayarak ulaşabilirsiniz.

Türkçe Rock Nostalji

Her şey dün gece rüyamda Teoman'ı görmemle başladı. Bir televizyon şovunda beraber İstanbul'da Sonbahar'ı söyleyecektik. Kenara çekiyordu beni prova yapmak için. Nasıl heyecanlandım. Küçükken çoğu genç kız gibi en beğendiğim Türk şarkıcılardan biriydi. Orta okul 7. mi 8. sınıfta mıyım, her yaz tatilinde olduğu gibi Marmaris'te anneannemin yanındaydım. Teoman konsere gelmişti. Kuzenim Çisel'le gittik, anneannem bizi konsere bırakıp çıkışta aldı. Şimdi düşününce baya küçüğüm aslında iyi salmış bizi tek başımıza. Sağ olsun anneannem bana kendime güven aşılayan, kimseye ihtiyaç duymadan yaşayabilmeyi öğretmiş hayatımdaki en önemli karakterlerden biri. O konserde en önlere geçmeyi başarmıştık. Manyak kızın teki Teoman'a peçete verdi, alın terini sildirtip peçeteyi geri istedi. Allah akıl fikir versin. O peçeteyle eve gidip naptı acaba sonra? Sahnede sürekli sigara içip duruyordu. Zamparanın Ölümü şarkısından sonra tam sigarası bitti yere attı, "Teomaaaaan sigaranı bana ver" diye çemkirik bir ses çıkardım. Ayağıyla sigaranın ucunu iyice söndürüp bana doğru şut attı. Aldım sigarayı valla. Eskiden bir anı kutum vardı onun içinde saklıyordum. Duruyordur herhalde hala. O kutunun içinde Kaan Tangöze'nin sigarası da mevcut.

Bu rüyadan sonra bugün inanılmaz bir Türkiye özlemi sardı beni. Sabahtan beri Şebnem Ferahlar, Bulutsuz Özlemiler, liseyi üniversiteyi anmalar, canımın arkadaşlarla Ömer'in evinde rakı meze yapmayı çekmesi, Bizim Büyük Çaresizliğimiz'i izleyip Ankara'yı özlemeler... Bugün de hiç Türk gazetelerine bakmamış, sosyal medyada Türkiye'de dönen saçmalıklardan hiçbirine denk gelmemiştim. Sakin bir özlem o yüzden.

Yukarıda anlattıklarımdan tahmin edeceğiniz üzere küçükken Türkçe Rock fan kulübünün köklü üyelerindendim. Konserlere 10 saat önceden gidip en önde olmaya çalışanlardan. Bugün de özleyip benim zamanımın kudretli Türkçe rockına yıllar sonra geri dönüş yapınca o zamanlar beni çok etkilemiş şarkıcı ve şarkılardan bir liste yaptım. Benim yaşlarımda olan çoğu insana nostalji yaptıracak şarkılar muhtemelen. Ve yine muhtemelen hepsi klişe gelecek ama nostaljiler klişelerden oluşur.

Şebnem Ferah - Bugün

Şebnem Ferah'ın "Artık Kısa Cümleler Kuruyorum" albümünden Bugün şarkısı bir aşk şarkısı değil, Şebnem Ferah'ın içinden gelmiş. Uzun süren bir hastalıktan ölen ablası Aycan Ferah için yazmış. Şebnem Ferah'ın (yuh alt alta 'Şebnem Ferah'ın' denk gelmiş, takıntılı mıyım neyim) bu saçları ilerde saçlarımı turuncuya boyamaya daha küçükken karar vermemi sağlamıştı. Üniversiteye başlayınca yaptığım ilk işlerden biri dövme yaptırmak ikincisi de saçımı turuncuya boyamak oldu.

Duman - Her Şeyi Yak

Duman Sezen Aksu'nun şarkısına yaptığı coverla popüler olmuştu. 

Teoman - İstanbul'da Sonbahar

O kadar rüyamda görmüşüm, bunu da koymadan olmaz. İstanbul'da yaşamaya deliler gibi özendiğim zamanların şarkısı.

Bulutsuzluk Özlemi - Uçtu Uçtu

Bu şarkıda adamın aklını kafatasında tutamayışı etkilemişti beni hep. Bu arada Nejat Yavaşoğulları ne tatlı adam ya. Robert Plant'in 2007'de İstanbul'daki konserinden sonra hemen çıkmamış etrafa bakınmaya devam etmiştik Gökçe'yle. Sevdiğimiz Türk rockçılardan birileri kesin dinlemeye gelmiştir diye. Sonra sağda arkada Nejat Yavaşoğulları'nı gördüm. Genç bir kızla ayakta duruyordu, elleri ceplerinde. Nejat Abiiii diye heyecanla seslenerek yanına gittim. "Merhaba arkadaşlar, konser çok iyiydi değil mi" diye sordu bize. Kendi jenerasyonlarından çok daha ileri jenerasyonlara da seslenebilmiş, onların da sesi olmuş, etkileyebilmiş olmaları Bulutsuzluk Özlemi'nin yerini hep ayrı yaptı ben de. Yine aynı konserde daha sonra Şebnem Ferah'ı gördük. En önde VIP kısmında genç bir adamla oturuyordu. Asker yeşili kıyafeti ve sarı, apartman topuklu ayakkabıları vardı. VIP kısmı korunmamıştı, kolayca geçilebiliyordu. Küçüklüğümden beri Şebnem Ferah'la yüz yüze tanışmayı bekliyordum. Sonunda o an gelmişti. Yanına gittik. Bacakları sol tarafa dönük, sağ bacağını sol bacağının üstüne atmış, sağ bacağını sallıyor, sağındaki adamla konuşuyordu. "Merhaba Şeboo ben Aycan" diye samimi bir şekilde konuşmaya başladım. Sırf ablasının adıyla aynı adı taşıyorum diye bana ilgi duyacağı hayalini kurmuştum hep. Kafasını bana çevirip donuk donuk merhaba dedi o kadar. Başka hiçbir şey demedi. Ne sıcaklık ne bir şey, sadece donuk bir ifade. "Bir kere de rahat yok mu arkadaş" der gibi. Şebnem Ferah'ın hep çok tatlı bir kadın olduğunu hayal eden ben o günden sonra dinlemedim kadını. Kadının hiç hayran çekesi yoktu herhalde şimdi anlıyorum ama ne yapalım etkilenmeyelim mi gene de. Sevdiğin müzisyenleri kafanda idealleştirmek müziğe olan sevgi için her zaman tehlikeli. Kadın gıcık diye müziğini niye dinlemeyelim oysa ki?

Nejat Yavaşoğulları'nı bir kere de Barışa Rock Festivali'nden dönerken gördüm. Yine aynı seneydi sanırım. Yine kuzenlerim ve onların bir iki arkadaşıylaydım. Bütün günü orada geçirdik akşam üstü dönmeye karar verdik. Akşam çalacak gruplardan biri de Bulutsuzluk Özlemi'ydi. Yol kenarında sıra halinde yürüyorduk. Trafik yavaş akıyordu. Arabasıyla gelen Nejat Abi'yi gördük. Sanırım fark eden Çisel Abla'mdı. Çevreye algısı çok açıktır, böyle şeyleri fark eden genellikle o olur. Sonra bize yine mütevazı bir şekilde "Erken dönüyorsunuz arkadaşlar" dedi. Sen ne iyi bir adamsın ya.

Aslı-Kördüğüm  

Bu şarkı da bir cover aslında, Hümeyra'nın Kördüğüm şarkısı. Ama yaşım büyük değil ki benim, nereden bileyim ben o şarkıyı dergilerde cover olduğunu okumasam. Bu şarkıyla ben Aslı sayesinde tanıştım, çok da uymuş bence kendine. Klibi de ne duru ne temiz bir klipti. Aslı'yı çok da sevmezdim aslında ama az biraz dinledim.

Mor ve Ötesi - Cambaz

Aslında gönlümden Daha Mutlu Olamam şarkıları geçiyordu ama daha klişe ve daha nostaljik olduğu için Cambaz'ı seçtim. Şimdi hiç entellik taslamaya gerek yok, Mor ve Ötesi'ni zaten bu şarkıyla tanıdım.

Kurban-Yalan Dostum

Kurban en sevdiğim gruplardan biriydi. Ankara'da Anatolia Showland'te ortaokul arkadaşım Ilgın'la gittiğimiz konserlerinde (sanırım 2005 senesiydi) seyircinin teki sahneye pil fırlatmıştı da vokal Deniz çok sinirlenmişti. Konserin geri kalanını bütün seyirci ışıkları açık söylediler ve konseri de tahminimce daha kısa kestiler. O konserden unutamadığım şeylerden bir diğeri de en önlerde başladığım konserin sonlarını kafamın üstüne çıkan genç punkın teki yüzünden arkalara savrulmuş olarak bitirmiş olmam. Kafamın üstünde konseri dinleyebileceğini mi düşünüyordu gerçekten de? 

Yeni Türkü - Yeşilmişik

Yeni Türkü benim için liseyle o kadar özleşmiş bir grup ki. Lisedeki arkadaş grubumla çok konserlerine gittik. En unutamadılarımdan biri Ankara Üniversitesi'ndeki konserleri. Bu şarkıyı dinleyince aklıma Burcu gelir hep. O konserde grupça çekindiğimiz bir fotoğraf var zihnimde. Boynumda yeşil şalım var, Osman, Elçin, Burcu, Emre...herkes fotoğrafta. 

Ankaralı Gruplar

Bir de bir dönem Ankaralı gruplar patlaması olmuştu. Manga, Seksendört (yok bu ikisine hiç sarmadım şükürler olsun), Çilekeş, Dorian, Sakin, TNK... Onların hepsine ithafen bir şarkı gelsin o zaman.

Ogün Sanlısoy - Saydım

Ogün Sanlısoy'un çıkış parçasıydı bu. Evet; şarkıda, klipte, Ozan Sanlısoy'un yılan deseni gibi gözüken ama yılan deseni olmayan gömleğinde, Tarkan stilindeki saç kesiminde kıroluk var ama napalım, severek dinledik şarkıyı. Pentagram'ın grup üyelerinden diyip saygıda kusur etmiyoruz.

Gripin - Hayat Mars Etti

Kıro demişken Gripin geldi aklıma. Türkiye'nin ilk arabesk rock gruplarından. Bazen bir grubu daha klipleri çıkmadan, adlarını hiçbir dergide, yüzlerini hiçbir kanalda görmeden keşfeder dinlersiniz ya. Gripin benim için o gruplardandı. Albüm indirme sitelerinden birinde tesadüfen indirip keşfetmiştim Ankaralı grup diye. İlk albümlerini ne kadar kıro olduklarını düşünmeden dinleyince aslında bayağı güzel albüm. İndirdiğim albümü beğenince birkaç gün sonra CD'sini de almıştım. Tupturuncu bir kapağı vardı, grup üyelerinin tipi anlaşılmıyordu. Sonra vokalin arabesk arabesk gözlerini kısarak şarkı söyleyişini görünce ve grup popülerleşir popülerleşmez bitti benim için. Canlı bile dinlemedim hiç. En çok "Hayat Mars Etti" şarkılarını seviyordum o albümden. Onun da yeni versiyonunu yapmışlar. YouTube'da sadece o var. O yüzden dinlemek isteyene Daily Motion  linki. 

Avrupa'da Eğitim ve Burslar

Boğaziçi Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler bölümünden mezun olduktan sonra Kültür Sanat Yönetimi üzerine yüksek lisans yapmaya karar verdim. Kültür sanat alaylıların işi mekteplilerin değil, bunun bölümü mü olurmuş diyenlerinizi duydum hemen. Evet eskiden hakikaten de öyleydi. Deneyim kazana kazana, kültür sanat kuruluşlarında, müzik mekanlarında, barlarda, festivallerde çalışa çalışa bir yerlere gelirdin. Kültür Sanat Yönetimi, Kültürel Politika, ve şimdilerde de daha kapsayıcı bir tanımla Yaratıcı Ekonomi oldukça yeni bir alan. Bir alanın daha akademikleşmesi, teorileştirilmesi ve ona belli bir biçem verilmesi onu daha profesyonelleştirip ciddileştirmez mi? Hem  eğitim hayatınız boyunca ve sonrasında profesyonel deneyimlerle alaylı olup hem de üstüne yüksek lisans/lisans yapıp kültürel politikaların nasıl oluşturulduğunu, ilgilendiğiniz spesifik sektörün (müzik, sinema, medya, yayıncılık, eğlence, teknoloji, kültürel miras, sürdürülebilir kalkınma, sosyal sorumluluk hepsi yaratıcı ekonominin içindeki sektörler) inceliklerini, yaratıcı sektörlerde pazarlama gibi daha ayrıntılı konuları incelerseniz alanınızda çok daha donanımlı olmaz mısınız?

En azından ben daha donanımlı olacağıma karar verdim. Avrupa'da kültürel çalışmalara odaklanabileceğim en iyi ülkenin Fransa olduğunu düşündüm. Devletin kültürel kalkınmaya çok yüksek bir bütçe ayırması, özel insiyatifleri desteklemesi, birikmiş bir sanatsal geçmişinin olması, tarih boyunca sanatsal akımlara yön vermesi, özel sektörün de oldukça canlı olması gibi nedenlerle. Diğer bir seçenek de İngiltere olabilirdi ama burada benim için Fransız kültürüne, insanına, yemeğine, dağına toprağına daha yakın hissetmem ve Fransızca öğrenmek istemem gibi faktörler girdi araya.

Küçüklüğümden beri geleceğim için çok keskin kararlarım, hayallerim oldu. 8. sınıfta Gazi Anadolu Lisesi'nde okuyacağım dedim, okudum da. Lise sonda ÖSS'ye hazırlanırken yatağımın ucunda ve çalışma masamın sol tarafında Boğaziçi Üniversitesi'nin fotoğrafı vardı. Ben bu meydandaki çimlerin üstünde oturup kampüsün ihtişamlı eski binalarını karşıma alıp makalelerimi okuyacağım dedim ve 5 sene boyunca keyifle bunu yaptım. Hala da çimlere uzanarak geçirdiğim o anları özlüyorum ve mutlulukla anıyorum. Bu 5 sene Ankara'daki çalışma masamda hayal ettiklerimden çok daha fazlasını getirdi, yaşattı ve şu anki Aycan'ı hallice şekillendiren dönem oldu.

Bu sefer de Fransa'da kültür sanat çalışmaya karar verdim ve yapacaktım da. Aklıma koydum bir kere. Sadece 3 okula başvurdum. Fransa'da okumaya karar vermişken bütün okullara başvuru ücreti saçmaya ne gerek var dedim. Kültürel çalışmalar zaten yeni bir alan olduğu için Avrupa'da diğer sosyal bölümlere nazaran bu konuda ders veren -sayısı gittikçe artsa da- çok daha az okul var. Bu okulların çoğu İngiltere ve Hollanda'da. Fransa'ya baktığımızda ise dil ayrı bir süzgeç oluşturuyor. İngilizce Kültür Sanat okuyabileceğiniz sadece iki okul var. Biri NEOMA Business School'da MSc in Arts Management; diğeri ise EDHEC Business School'da MSc in Creative Business. Tabi ki gözüm kapalı, bağnaz bir şekilde Fransa diye tutturmadım. Avrupa'daki diğer okullara da bakınca aklımı çelen Bocconi University'deki MSc in Economics and Management in Arts, Culture, Media and Entertainment oldu. Üçüne de başvurdum ve kabul aldım.

Okulları araştırırken bir yandan da burs araştırıyordum. Neoma Business School'un kendi verdiği hiçbir burs yoktu. EDHEC Business School ise profile ve özellikle de GMAT skoruna bakarak en fazla %40'a kadar burs veriyordu. Bocconi'de ise %100 yetenek bursu vardı. Bu okulların hepsi de özel okullar o yüzden okul harçları inanılmaz rakamlar. Neoma benim başvurduğum 2013-2014 yıllarında 2014/2015 eğitim yılı için 13.500€'ydu, EDHEC 18.500€, Bocconi ise net hatırlayamıyorum ama 20.000€ küsürdü. Yani Türkiye'de orta halli bir aile için imkansıza yakın ya da aile bütçesini zorlayıcıydı. Burs olmadan olmayacağını beynimi çok da zorlamadan fark ettim. Yine de her zamanki gibi hayal dünyamda yaşamaktan da vazgeçmedim.

Uzun bir araştırma, ortalığa soruşturma döneminden sonra 3 seçeneğimin olduğunu tespit ettim:

1. Eiffel Bursu (Yalnızca Fransa için, yalnızca aylık masrafları karşılıyor)
2. Jean Monnet (Avrupa Birliği ülkeleri için, hem aylık masrafları hem okul ücretini karşılıyor)
3. TEV-Fransa Büyükelçiliği Bursu (Yalnızca Fransa için, sadece aylık masrafları karşılıyor)

Bocconi Üniversitesi için aylık masraflarımı karşılayabilecek hiçbir seçenek yoktu. %100 bursa başvuracaktım ama bölüm 2 yıllık olduğu için Jean Monnet alamıyordum (Jean Monnet Bursu sadece bir yıllık bölümlere veriliyor), sadece İtalya'ya verilen başka bir burs da bulamadım. Yine de elimde seçeneğim olsun diye başvurdum ve %100 burs alarak bölüme kabul aldım. Bocconi University dünyadaki en iyi business okullarından biri, bölüm zaten inanılmaz bir bölüm. Ancak bursunuzun 2. yılda da devam etmesi için not ortalamanızın 30 üzerinden 27 olması gibi bir şart koşuluyor. Durumunuz zaten iyiyse ya da ultra zeki bir insansanız ve kendinize inanılmaz güveniyorsanız neden olmasın. Benim için ikisi de söz konusu değildi, riske atmadım, zaten gönlüm de hep Fransa'dan yanaydı, bir bakıma Fransa'da okumama bahane oldu.

Yukarda saydığım 3 bursa da öyle böyle kabul aldım, herbirinin de ilginç hikayesi var. Sürecin nasıl ilerlediğini ve bu bursların ayrıntılarını ayrı bir yazıda anlatacağım.

Paris'in en havalı 3 mekanı

Point Éphémère

Paris'te gençlerin en çok takıldığı, sürekli yeni caféler, barlar, butikler keşfedeceğiniz bölge 19. Arrondissement. Bahar geldiğinde, Parisli gençler biralarını, şaraplarını alıp akşamüstü Canal St Martin kıyısında takılır sonra da oradaki tatlı mekanlardan birine girer. Bu tatlı mekanlardan biri de Canal St Martin'ın üst kısmında kalan Point Éphémère. Elektronik müzik kültürünün oldukça yaygın olduğu Paris'te ve Fransa genelinde sürekli DJ dinlemekten bıktığınızda ve biraz gerçek enstrüman dinlemek istediğinizde başvuracağınız ilk yer. Kimi zaman ücretli kimi zaman ücretsiz konserler bulabileceğiniz bu bar aynı zamanda bir galeri. Unutmadan; leziz burgerlerini de tatmadan dönmeyin!!

Adres: 200 Quai de Valmy,75010 Paris

Pazartesi ve Salı dışında her gün açık.

Site: http://www.pointephemere.org/ 


La REcyclerie 

Gündüz saatleri organik yemek yiyip soğuk veya sıcak içeceklerinden içebileceğiniz, akşamları ise ev yapımı biralarını tadabileceğiniz La REcyclerie oldukça geniş bir alana sahip olması, vintage dekorasyonu ve sağlıklı yaşam atölyeleriyle Paris'in hipster gençlerinin uğrak yerlerinden. Tek sıkıntısı etrafında başka mekanın olmaması bu nedenle başka bir yere kolaylıkla geçememeniz. Ancak garanti edilir, burada hiç sıkılmadan saatler geçireceksiniz.

Adres:83 Boulevard Ornano, 75018 Paris

Her gün açık. Cuma Cumartesi gece 2'ye, diğer günlerse geceyarısına kadar.
Site: http://www.larecyclerie.com/  

Le Comptoir Général

Şu ana kadar gittiğiniz bütün mekanlar arasında en çok beğeneceğiniz yer olmaya aday Le Comptoire Général, Canal St Martin'ın en işlek olan kısmında konumlanıyor. Tropik kokteylerin fiyatları 8€-15€ arasında değişiyor. Ara sıra film gösterimleri ve söyleşiler düzenleyen, haftada bir iki gece DJ'lerin mix yaptığı ve kendi çapında küçük bir müze olan bu yeri mutlaka ziyaret edin.

Adres: 80 Quai de Jemmapes, 75010 Paris

Her gün 2'ye kadar açık.
Site: http://www.lecomptoirgeneral.com/